stað aldur
nafnorð, karlkyn
stað-aldur
vinna þar; vera á lyfjum að staðaldri
... stöðugt, alltaf, alla tíð, öllum stundum
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑aldurs nefnifall fleirtölu ‑aldrar beygist eins og aldur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.staðaldur staðaldurinn nf.staðaldrar staðaldrarnir
þf.staðaldur staðaldurinn þf.staðaldra staðaldrana
þgf.staðaldri staðaldrinum þgf.staðöldrum staðöldrunum
ef.staðaldurs staðaldursins ef.staðaldra staðaldranna