staðar
nafnorð, hvorugkyn
staðar-fall málfræði
fall sem til er í sumum tungumálum sem táknar staðsetningu eða dvöl á stað
Beyging
eignarfall eintölu ‑falls nefnifall fleirtölu ‑föll beygist eins og fall
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.staðarfall staðarfallið nf.staðarföll staðarföllin
þf.staðarfall staðarfallið þf.staðarföll staðarföllin
þgf.staðarfalli staðarfallinu þgf.staðarföllum staðarföllunum
ef.staðarfalls staðarfallsins ef.staðarfalla staðarfallanna