stað festa
nafnorð, kvenkyn
stað-festa
sjá einnig staðfesta sagnorð
Merkingar
- 1.
það að vera staðfastur, stöðugleiki
- hún hefur sýnt mikla staðfestu í matarkúrnum
- 2.
það að staðfesta e-ð, staðfesting
- hann kinkaði kolli þessu til staðfestu
Andheiti
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑festu beygist eins og festa
eintala
án greinismeð greini
nf.staðfesta staðfestan
þf.staðfestu staðfestuna
þgf.staðfestu staðfestunni
ef.staðfestu staðfestunnar