stað
nafnorð, hvorugkyn
stað-brigði líffræði/vistfræði
afbrigði tegundar sem hefur aðlagast sérstöku, oft einangruðu búsvæði
Beyging
eignarfall stað
fleirtala
án greinismeð greini
nf.staðbrigði staðbrigðin
þf.staðbrigði staðbrigðin
þgf.staðbrigðum staðbrigðunum
ef.staðbrigða staðbrigðanna