stað deyfa
sagnorð stað-deyfa með þolfalli
deyfa afmarkaðan líkamshluta
- ég var ekki svæfður, bara staðdeyfður
- tannlæknar staðdeyfa oft sjúklingana
Beyging
‑deyfði ‑deyft beygist eins og deyfa
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égstaðdeyfi staðdeyfði égstaðdeyfi staðdeyfði
þústaðdeyfir staðdeyfðir þústaðdeyfir staðdeyfðir
húnstaðdeyfir staðdeyfði húnstaðdeyfi staðdeyfði
viðstaðdeyfum staðdeyfðum viðstaðdeyfum staðdeyfðum
þiðstaðdeyfið staðdeyfðuð þiðstaðdeyfið staðdeyfðuð
þaustaðdeyfa staðdeyfðu þaustaðdeyfi staðdeyfðu
| nafnháttur | stað |
|---|---|
| sagnbót | stað |
| boðháttur eintölu | stað |
| boðháttur fleirtölu | stað |
| stýfður boðháttur | stað |
| lýsingarháttur nútíðar | stað |
kk.kvk.hk.
nf.staðdeyfður staðdeyfð staðdeyft
þf.staðdeyfðan staðdeyfða staðdeyft
þgf.staðdeyfðum staðdeyfðri staðdeyfðu
ef.staðdeyfðs staðdeyfðrar staðdeyfðs
nf.staðdeyfðir staðdeyfðar staðdeyfð
þf.staðdeyfða staðdeyfðar staðdeyfð
þgf.staðdeyfðum
ef.staðdeyfðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þústaðdeyfirðu staðdeyfðirðu þústaðdeyfirðu staðdeyfðirðu
þiðstaðdeyfiði staðdeyfðuði þiðstaðdeyfiði staðdeyfðuði