van
nafnorð, karlkyn
van-máttur
skortur á afli, mætti
- hún viðurkenndi vanmátt sinn gagnvart áfengi
- hann fann til vanmáttar síns í samanburði við sérfræðingana
Samheiti
- getuleysi,
- vanmætti
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑máttar þágufall eintölu ‑mætti beygist eins og máttur
eintala
án greinismeð greini
nf.vanmáttur vanmátturinn
þf.vanmátt vanmáttinn
þgf.vanmætti vanmættinum
ef.vanmáttar vanmáttarins