vanlíðan nafnorð, kvenkyn nafnorð kvk. van-líðan það að líða illa, slæm líðan ung börn láta í ljós vanlíðan með grátiþau reyndu að minnka vanlíðan slasaða mannsins Samheiti vanlíðun Andheiti vellíðan Skyld orð líðan, vansæld Tengd orð Orðapör Orðasambönd vanlíðan Beygingef.eignarfall eintölu ‑líðanar · beygist eins og líðanAllar beygingarmyndireintalaán greinismeð greininf.vanlíðanvanlíðaninþf.vanlíðanvanlíðaninaþgf.vanlíðanvanlíðaninnief.vanlíðanarvanlíðanarinnarnf.þf.þgf.ef.
vanlíðan nafnorð, kvenkyn nafnorð kvk. van-líðan það að líða illa, slæm líðan ung börn láta í ljós vanlíðan með grátiþau reyndu að minnka vanlíðan slasaða mannsins Samheiti vanlíðun Andheiti vellíðan Skyld orð líðan, vansæld Tengd orð Orðapör Orðasambönd vanlíðan